24 dagen, 24 tijdzones | Deel 3: San Francisco

Aan een formicatafeltje in een supermarkt in San Francisco sloeg het toe. Ik had daarvoor al in Kathmandu lichamelijk last gekregen van mijn reis. In het hooggebergte kreeg ik een enorme buikloop. Maar wie krijgt dat niet, als je reist in Azië. In Manila was daar een behoorlijke verkoudheid bijgekomen. Dat wijdde ik aan de wapperende fans aan het plafon. Maar in San Francisco overviel mij een vorm van geestesziekte. Ik voelde mij opgesloten in een cadans.

Een ritme van welke steden ik nog moest aandoen, voordat ik thuis zou zijn. Tijdens de hele maaltijd somde ik de plaatsen op… Las Vegas, Washington, New York, Boston, Halifax, Saint John, Fogo Island, Londen, … Las Vegas….  Ik zat vast.

Voor mij waren deze 24 dagen een test.. een tijdschaarste test. Ik heb op veel momenten een soort van kleine paniek op voelen komen. Met name op tijden als er een vliegtuig gehaald moest worden. Maar zo vast zitten in je hoofd, dat was nieuw. Ik had last van een tijdelijke burn-out. Ik zat gevangen in een lichaam dat het niet meer deed.

Momenteel boksen 1 miljoen mensen tegen burn-out klachten. Dat je hoofd je zo in beslag neemt, dat je volledig in het nu zit… en dan niet de boeddhistisch zen-nu, maar de praktische “als dit maar gedaan is-nu”.

In een interview in het FD met de directeur van AWVN, Harry van der Kraats, stond dat dat er in het bedrijfsleven meer gekeken moest worden naar de toekomst. Dat ze teveel bezig zijn met de waan van de dag. Ook de hoofdredacteur van Sprout, Remy Gieling, “beschuldigde” het MKB van ambitie-schaarste. En ook ik kom geregeld ondernemers en managers tegen die alleen nog maar doen.

Ook al denk je dat je leven goed op orde is: 1. Meesterschap- je kan je goed ontplooien 2. Zingeving- je hebt het gevoel dat je ertoe doet 3. Autonomie- je mag je eigen keuzes maken, als je alleen nog uitvoerend bezig bent, dan loop je een keer tegen de lamp.

Vanuit onderzoek over (tijd)schaarste weten we dat het je in een vacuüm brengt, daardoor zit je in een tunnelvisie, je bent alleen nog bezig met het nu en daardoor mis je het toekomstperspectief. Het zit hem niet in visie, het zit hem niet in ambitie, het zit hem in TIJD – of liever gezegd, een gebrek aan TIJD.